Geplaatst op

This is Halloween, Halloween, Halloween!

Op 31 oktober vieren de Amerikanen weer massaal Halloween, een herfst-feest dat in Europa ook steeds meer aan populariteit wint. Dit komt ongetwijfeld door de vele Amerikaanse televisieseries die elk jaar weer toepasselijk een Halloween aflevering maken. Vroeger genoot ik intens van de afleveringen van Roseanne en The Simpsons, die elk jaar weer een griezeligere aflevering dan vorig jaar probeerden neer te zetten. De laatste jaren lijkt de feestdag ook in Nederland echt aan te slaan, alhoewel ik zelf toch altijd nog liever Sint Maarten vier, een feest dat vooral in het noorden van Nederland wordt gevierd en waarbij kinderen met lichtjes en een liedje op 11 november langs de huizen gaan. Maar toen ik vanochtend mijn zoontje in het naburige dorp naar de peuterspeelzaal bracht, zag ik prachtig versierde tuinen met spoken, spinnenwebben in de heggen, fel-oranje pompoenen en bungelende skeletten langs komen. Het gehele dorp doet schijnbaar mee aan een wedstrijd met een mooie prijs voor de tuin die het meest stemmig versiert is voor Halloween. Nu het weer snel donkerder aan het worden is in de ochtend en de avond is het natuurlijk fijn om voor wat extra gezelligheid te zorgen met sfeervolle lichtjes, stemmige spookverhalen en versnaperingen zoals hete chocolademelk, appeltaart met slagroom en pompoenenstoof. Maar de associatie die ikzelf altijd heb met Halloween is geur.

Geur is erg belangrijk in de menselijke beleving. We hebben allemaal wel eens van die momenten waarop we iets ruiken dat een bepaalde herinnering naar boven brengt. Ik koop bijvoorbeeld nog steeds Zwitsal shampoo voor mijn zoontje omdat het mij doet denken aan de geur van Zwitsal vroeger bij een oma die het gebruikte. En dat terwijl er in de rest van mijn huis geen fles zeep of shampoo meer te vinden is. Ooit heb ik ook workshop na workshop sieraden maken gevolgd omdat het huis van de dame in kwestie mij zo sterk deed denken aan de geur in het huis van mijn overleden oma. Zo heeft iedereen wel een anecdote of een associatie met een bepaalde geur. De meeste mensen kunnen ook zonder enige moeite hun favoriete geuren opnoemen. En daarnaast is bij de smaakbeleving geur erg belangrijk. Je eten smaakt gewoon lekkerder als je goed kunt ruiken. Misschien zijn de vele verkoudheden die altijd aan het begin van de herfst voorbij lijken te komen wel de reden waarom we een voorkeur voor sterke, krachtige geuren hebben in deze periode. Een leven zonder geur is daarom ook bijna niet voor te stellen, al is het een zintuig dat vaak een soort ondergeschoven rol heeft ten opzichte van het zicht en het gehoor.

De herfst is bij uitstek een seizoen van de geur. Winter associeer ik met smaak (eten met veel vet en suiker bij alle feestdagen, warme dranken zoals chocolademelk, cider en wijn), de zomer met voelen (de warmte, de zon op je huid, zwemmen, een fris laagje zweet tijdens een hete dag) en de lente met geluid (de vogels die voor het eerst in maanden weer fluiten, de mensen die zich weer de straat op wagen en de kinderen die weer enthousiast en langdurig buiten gaan spelen). Maar de herfst is geur. Nat gras, natte bladeren, knapperende houtvuurtjes en de geur van oude boeken die je erbij moet lezen, typische specerijen die in het eten gebruikt worden, de geur van sappige appels, regen die alle viezigheid weg spoelt. En als echte plattelander van de geur van uien die van het land gehaald worden. En Halloween past hier precies in: het is een feest met de geur van rijpe pompoenen (en dankzij de Starbucks tegenwoordig Pumpkin Spice), van kaneel die door de taarten heen gaat, van hete appel cider met een steranijs erin, van pompoenenstoof en goulash met kruidnagel en laurier. Het is een feest waarbij je buiten een vuurkorf aansteekt om te genieten van het weer, terwijl je marshmallows aan een stokje warm probeert te maken. Of zoals ze in ‘The Nightmare before Christmas’ zingen: “This is Halloween, Halloween, Halloween!”

Katja